De gletsjers

Hi guys, 't is dinsdagmiddag en bewolkt, dus een goed moment voor een update!

Wat hebben we weer veel moois gezien. 't Wordt misschien wat saai en eentonig, maar wij krijgen er geen genoeg van. We waren bij Hanmer Springs gebleven - een dorpje dat Tineke erg deed denken aan de Gilmore Girls: een pleintje met muziektent in het midden, kroegjes, winkeltjes, veel groen. Op de foto zie je de hoofdstraat.

Zondagochtend om 9 uur vertrokken we richting westkust. Er was maar 1 route mogelijk, dwars door de bergen. Weer dat afwisselende landschap: groene hellingen met schapen, watertjes, veel brem weer, regenwoud, kale rotsen, sneeuw. In anderhalf uur zie je dat allemaal aan je voorbijtrekken.

Rond lunchtijd waren we bij onze eerste bestemming: Punakaiki oftewel de Pannenkoek rotsen. Het lijken nl. allemaal opgestapelde pannenkoeken.

De oceaan slijt ze steeds verder af. Op de rechter foto zie je een zgn. blowhole. Een gat in de rotsen waar de hoge golven van de zee door naar binnenkomen en kapotslaan tegen de rotswanden.

Na de lunch richting Hokitika, waar we overnachtten. We stonden alweer met onze camper aan zee. 's avonds nog een fijne strandwandeling gemaakt. Een mooie zonsondergang zat er niet in, het begon een beetje dicht te trekken tegen de avond.

De campingtradities zitten er nu goed in. Iedere dag met een plastic tasje richting douche/toilet. Weer of geen weer. Tineke moest daar wel aan wennen. We hebben immers een camper met een douche en een toilet??? Maar Rene voelt er niet veel voor om iedere dag water in te nemen en te lozen, dus zolang de weersomstandigheden niet drastig veranderen is de deal dat we 'buiten' douchen. We koken in de gemeenschappelijke keuken. Daar zijn dus vooral de sociale contacten met medereizigers. Het klikte het goed met een Deens stel dat naast ons stond te koken. Ze nodigden ons uit voor een Deens digestiefje. We hebben - heel gezellig - tot laat buiten op een bankje zitten kletsen (en drinken).

Van Hokitika naar de Frans Jozef gletsjer was niet zo heel ver, ca. 130 km. We stonden dus niet al te vroeg op, maar waren er toch rond lunchtijd. PRACHTIG WEER!! Helder, met een paar witte wolkjes en veel zon. Dus, we boekten meteen een helicoptertrip. Een vlucht over de Frans Jozef, Mount Cook, Mount Tasman en een landing op de Fox gletsjer. Wat een avontuur! Geen van beiden hadden we ooit in een helicopter gevlogen. Rakelings langs en over rotsen. We hadden echt een prachtig uitzicht.

En toen de landing. Nietsvermoedend stapten we uit. En zakten prompt tot aan de knieen in de sneeuw.... Maar om wat meer van de omgeving te zien moesten we toch lopen. Lachen natuurlijk, en vallen. Het was zo fijn daarboven. Zo mooi, stil en zuivere lucht. Helemaal uitgelaten werden we ervan. Sneeuwballen gooien, elkaar omduwen. Lekker relaxt dus!!

Op de volgende foto zie je hoe de Fox gletsjer naar beneden loopt. Het bijzondere is dat beide gletsjers van de eeuwige sneeuw, door het regenwoud tot bijna aan zee doorlopen. Dat schijnt behalve hier, alleen voor te komen in Patagonie (Zuid Argentinie). Ze hebben diepe geulen in de rotsen geslepen. Per jaar zakt de gletsjer zo'n anderhalve meter naar beneden. Vanochtend heeft Rene met een gids en 4 anderen een ecotour gedaan. Drie uur wandelen naar de gletsjer, met veel uitleg over de natuur. Bijv. die mooie vogel, de kea, die schapen opeet. Landt op de rug van het schaap en pikt net zo lang met zijn snavel tot hij op in het vlees zit en het schaap sterft een langzame, zeer onaangename dood.

Terwijl we gister nog aan zee stonden, staan we nu middenin het regenwoud. De tui, een inheemse vogel die prachtig kan zingen, hebben we helaas nog steeds niet goed op de foto. Maar we horen em nu weer volop! In de boom naast onze camper zitten er minstens twee.

O ja, for the record: gisteravond hebben we bingo gespeeld!! Is helemaal hot hier. De hele kroeg zat vol, 90% jongelui. Lachen! Helaas hebben we niets gewonnen....