Van Rotorua naar Tongariro National Park

Hallo lieve mensen!

Onze laatste dag in Rotorua was een lange. We zijn ’s ochtends om 7 uur opgestaan om de dag zo goed mogelijk te benutten. En: het was een prachtige voorjaarsdag! ’t Is sowieso bijzonder om opeens in het voorjaar te zijn…. De tulpen bloeien, de azalea’s, de rododendrons, de blauwe regen en natuurlijk ook veel bomen/planten die we in Nederland niet kennen. Zoals de prachtige koway boom met z'n grote gele kelken waar zowel dikke hommels als zangvogels op af komen.

We zijn naar Te Puia gereden, een vulkanisch gebied met heel veel geisers en modderpoelen die voortdurend blubten. De geisers spoten zo´n 20 – 30 m hoog. Heel imposant (en warm!). Het centrale deel van het Noordereiland is erg vulkanisch. Grote erupties zijn de laatste decennia uitgebleven, maar er is voortdurend activiteit vanuit de aarde. Zo ook bijv. het strand waar we een paar dagen geleden waren. De hitte komt op de meest gekke plekken naar boven.
Het was een hele surrealistische omgeving. Groene, gele, bruine, grijze stenen en overal kwam stoom uit.

En: daar zagen we ook onze eerste – en waarschijnlijk enige – kiwi vogel! Ze komen bijna niet meer in het wild voor. Eigenlijk veel groter dan verwacht en een erg lange snavel. Geen staart. Ze blijken uit dezelfde familie te komen als de struisvogels.

Aansluitend gingen we naar een Maori bijeenkomst. Hetzelfde ritueel als twee dagen geleden, maar met het verschil dat Rene nu de chief van het publiek was. Erg mooi om mee te maken. De hele welkomstceremonie hadden we al eens gezien, dus Rene wist wat hem te wachten stond. Het voor hem neerleggen van de groene tak die hij moest oprapen; de hongi, de neus-neus begroeting enz. Later werd hij ook uitgenodigd om de Haka mee te dansen!! Een bijzondere ervaring.

En aansluitend werd Tineke uitgenodigd om aan de Poi mee te doen: de dans van de vrouwen met ballen van vlasvezels. Tja, dat viel niet mee. De handigheid die de Maori vrouwen met die ballen hebben, valt niet zo maar 1-2-3 aan te leren….

In het begin van de middag zijn we teruggereden het stadje in. We hebben de Polynesische Spa bezocht. Wat een verwennerij! Er waren 4 warmwaterbaden: 36, 38, 40 en 42 graden warm. Vanuit het bad keken we uit over het Rotorua meer. Rene was vergeten zijn ring af te doen en die werd bijna direct helemaal zwart van alle zwavel die in het water zat. Na 3 kwartier badderen hadden we allebei een massage. Rene een ‘natte’ en Tineke een rugmassage. Helemaal rozig dronken we nog iets en een uurtje later gingen we weer op pad.

We reden naar het Blue Lake en het Green Lake. Daar is ook the Burried Village aan de voet van Mount Tarawera: het Maori dorp dat na de vulkaareruptie in 1885 helemaal werd bedolven. Maar: het was al gesloten. Jammer, vooral voor Rene, want er was een waterval van 30 meter…..

Vrijdag verlieten we Rotorua. We reden naar Cambridge, waar we een oud-collega van Tineke bezochten. Margreet en Jacob Chardon zijn 7 jaar geleden naar Nieuw Zeeland vertrokken en hebben een perceel van 27 ha. gekocht waar ze schapen en koeien houden. Erg leuk om zo’n farm eens van dichtbij te bekijken. Er zijn nu ruim 150 lammeren die in december naar Nederland worden geexporteerd zodat wij ze met kerst kunnen eten…. (en dat terwijl zij maar ca. 30 euro per lam van 40 kg krijgen!!). Zij wonen op een prachtige plek: op de foto kan je het geweldige uitzicht vanuit hun woonkamer zien!!

Jacob vertelde dat de welkomstceremonie van de Maori nog steeds actueel is. Als bijv. de minister-president op bezoek komt in Cambridge, wordt hij verwelkomt op de voor Maori gebruikelijke manier, zoals chief Rene ook begroet werd: eerst de ceremonie met de groene tak en later de hongi, de neus-neus begroeting.

Na de lunch reden we zuidwaarts naar Taupo. Dit stadje is gelegen aan het grootste meer van Nieuw Zeeland. Onderweg nog even een avontuurlijk uitstapje gemaakt: met een JetBoat naar de Huka Waterval. Snoeihard, rakelings langs rotsen, zo'n 10x een spin van 360 graden enz…

Het is in NZ nu een extra lang weekend i.v.m. Labour Day. Dus volle campings. We vonden een plek zo’n 30 km ten zuiden van Taupo, dichtbij het Tongariro National Park. En natuurlijk wel weer pal aan het water!!

Vanaf Lake Taupo naar het Nationaal Park Tongariro was ’t maar zo’n anderhalf uur rijden. We waren er om 12 uur al. Voor het eerst staan we nu in een bosrijke omgeving. Het is hier fris, maar de zon schijnt volop. Een soort wintersport gevoel. We staan nl. aan de voet van bergen waar nu nog volop geskied wordt. Hippe jongemannen lopen met snowboards onder de arm enz.
Historisch wederom een beroemde plek. Hier liggen nl. 3 hoge bergen (actieve vulkanen). Deze werden in 1887 door het opperhoofd van de Ngati Tuwharetoa stam aan de regering van Nieuw Zeeland geschonken. De regering maakte er meteen een nationaal park van. Het is het eerste park ter wereld dat zowel om zijn natuurlijke als om zijn spirituele en culturele waarde (voor de Maori) op de Werelderfgoedlijst werd gezet.
Echt een schitterende omgeving!!

Voor de fans van Lord of the Rings: Mount Doom en the Plains of Gogoroth liggen hier!! We zullen ongetwijfeld nog meer filmlocaties zien.

We zijn Suzanne’s vriendin trouwens nog steeds niet tegengekomen, alhoewel we op haar weblog hebben gelezen dat ze al op 2 dezelfde campings heeft gestaan als wij!!