Akaroa

De laatste lange rijdag was aangebroken. Van Tekapo naar Akaroa, op het Banks schiereiland net onder Christchurch. We reden in oostelijke richting, hadden de zon dus volop in de auto. Heet dat het was. En airco kennen ze hier niet - althans die oude bus van ons heeft het niet. Dus stopten we regelmatig: of voor boodschappen, of koffie, of om als bermtoeristen van de lunch te genieten (zie foto links). De Australische hoeden komen hier echt goed van pas. De zon is nl. erg sterk en iedere centimeter die je vergeet in te smeren, verbrandt geheid.

Rond vier uur waren we op de plek van bestemming. En jawel, weer een plaats met een grandioos uitzicht. Rene nam meteen een Speights, het lokale bier (een overheerlijke ale). foto rechts.

Akaroa is een historisch interessante plaats. (de naam is Maori en betekent lange haven; Akaroa ligt aan een hele diepe baai). Het dorp is in 1840 gesticht door een groep Franse kolonisten. Dat was ongeveer op hetzelfde moment dat in Waitangi - op het Noordereiland - het vredesverdrag tussen de Maori en de Engelsen werd getekend. Toen de Engelsen er lucht van kregen dat er Fransen waren gearriveerd, stuurden ze snel afgezanten naar Akaroa om de Engelse vlag te plaatsen. Anders was het Zuidereiland in handen van de Fransen geweest.

Tot op de dag van vandaag wonen hier zowel Franse als Engelse nazaten. Het - schattige - dorp is ook qua straatnamen verdeeld in een Frans deel en een Engels deel.

Vandaag zijn we met een zeilboot op pad geweest. Het was een mooie boot, uit de jaren 40, met veel hout: de Manutara. Er konden 20 mensen mee, maar we waren met z'n vieren. Alle ruimte dus. Wie wilde kon aan het roer (Take the helm) en dat hebben we allebei gedaan. Geen van tweeen hebben we zeilervaring, dus het was hartstikke leuk om - als onze schipper Ray het aangaf - het roer om te gooien zodat de boot helemaal scheef in het water hing.

Onderweg zagen we een paar keer de leuke kleine Hectordolfijnen. Er schijnen er nog maar 6000 van te zijn en ze komen alleen in deze baai voor. Erg leuk om ze te zien spelen en springen in het water!

't Was echt een heerlijke dag. We genoten van alle anekdotes die Ray vertelde over de Maori, de Fransen, de Engelsen maar ook over de Duitsers die hier nog een tijdje geweest zijn.

We hebben - alweer - buiten gegeten. 't Is nu al een week echt zomers. Zijn jullie al jaloers????

Morgen vertrekken we richting Christchurch.

Veel liefs,

Rene en Tineke